بيان آيه 19 - 20 اعراب شهادة : تميز وَ مَنْ بَلَغَ : در محل نصب به انذار . عائد موصول حذف شده است . الَّذِينَ آتَيْناهُمُ الْكِتابَ : مبتدا . خبر آن « يعرفونه » الَّذِينَ خَسِرُوا : صفت « الَّذِينَ آتَيْناهُمُ » يا مبتدا شان نزول كلبى گويد : اهل مكه ، خدمت پيامبر آمده ، عرض كردند : - آيا خدا پيامبرى جز تو سراغ نداشت كه بفرستد ؟ هيچكس ترا تصديق نميكند . از يهوديان پرسيده‌ايم ، آنها هم در كتابهاى خود بنام تو بر نخورده‌اند . اكنون شاهدى بياور كه برسالت تو شهادت دهد . از اينرو آيه نازل شد . مقصود قُلْ أَيُّ شَيْءٍ أَكْبَرُ شَهادَةً : به اين كفار بگو : چه چيز در نظر شما براى شهادت به رسالت من مهمتر است تا همان را بياورم و گواه صدق گفتار خويش قرار دهم ؟ ممكن است بگويند : خدا از همه چيز و همه كس مهمتر است . اگر اينطور گفتند ، چه بهتر ؟ ! و اگر نگفتند ، تو بگو . قُلِ اللَّهُ شَهِيدٌ بَيْنِي وَ بَيْنَكُمْ : بگو : خداوند ميان من و شما گواه است و به رسالت و نبوت من گواهى ميدهد . و بقولى : يعنى خدا شاهد است كه من تبليغ رسالت مىكنم و شما تكذيبم مىكنيد . وَ أُوحِيَ إِلَيَّ هذَا الْقُرْآنُ لِأُنْذِرَكُمْ بِهِ وَ مَنْ بَلَغَ : خدا اين قرآن را بعنوان